หลายครั้งผมรู้สึกท้อ
หลายครั้งผมล้ม
หลายครั้งผมตัดใจจากหลายๆ อย่างที่เอื้อมคว้าไว้ไม่ได้
หลายครั้งที่ปล่อยให้โอกาสผ่านไปเฉยๆ
หลายครั้งที่ไร้ความกล้า หลายครั้งที่ไม่เข้มแข็ง
หลายครั้งที่แอบซ่อนความเหงา
หลายครั้งที่เก็บความเศร้าไว้คนเดียว
มันช่วยอะไรไม่ได้ และไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย
หลายวันก่อน ผมพบว่า ผมลืมตัวตนของตัวเองไป
ตัวตนที่แสดงถึงตัวผมในโลกนี้
----------
ผมหลงทาง หาทางออกไม่เจอ
คิดอยู่อย่างเดียวว่าจะหาตัวตนของตัวเองได้ที่ไหน
คิดแบบนี้จะไปหาเจอได้อย่างไร
ในเมื่อที่สุดแล้วกลับพบว่า ตัวตนนั้นอยู่ในตัวเราตลอดเวลา
----------
ดังนั้น ผมจึงเปลี่ยนความคิดบางอย่างเสียใหม่
การค้นหาตัวตนของตัวเองไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องทำอีกต่อไป
สิ่งที่สำคัญกว่า คือการเข้าใจ "ตัวตน" ของตัวเอง
"Realize Myself "
----------
การค้นหาความจริงของตัวเอง
บางทีอาจท้าทายกว่าอุปสรรคบางอย่างที่ต้องเผชิญในชีวิตเสียอีก
ตระหนักถึงความจริงที่อยู่ตรงหน้า และกล้าที่จะเผชิญหน้า
ไม่มีอะไรยากเกินไป ถ้าไม่คิดจะทำ จะรู้ได้อย่างไร
คุณอาจเจอทางออกใกล้ตัวง่ายๆ ก็เป็นได้
----------
ล้มได้ แต่ต้องลุก ถ้าท้อเมื่อไร แล้ววันไหนเราจะก้าวไปถึงจุดหมายได้
การเดินทาง 2000 ลี้ย่อมต้องมีก้าวแรกเสมอ
อย่าหยุดก้าวหากคิดว่าเดินเท่าไรก็ไม่ถึง
เพราะทุกๆ ก้าวที่เดินไปย่อมมีความหมายในตัวเองอยู่
อีกหนึ่งก้าว อีกหนึ่งก้าว ก็จะถึง "จุดหมาย"
----------
อุปสรรคที่ยาก หากคิดให้ง่าย ก็เป็นเรื่องง่ายๆ ได้
----------
"ความพยายาม" หากคิดว่าไร้ค่า
ขึ้นอยู่กับว่าเราใช้ความพยายามกับอะไร และอธิบายมันจากมุมมองไหน
ไม่มีความพยายามใดๆ ที่ไร้ค่า หากเรามีเป้าหมายของสิ่งที่ตั้งใจจะทำ
----------
ฝากถึง หลายๆ คน ที่กำลังท้อ
ขอให้ย้อนกลับไปมองตัวเอง
เข้าใจในตัวเอง แล้วทำในสิ่งที่ใจปรารถนา
เข้าใจในอุปสรรค แล้วฝ่าฟันมัน
วันพรุ่งนี้ที่ดีกว่าวันนี้ อยู่ไม่ไกลหรอกครับ
