จบลงไปแล้วกับงานฟุตบอลประเพณี จุฬา- ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 62
ถึงแม้ว่าปีนี้ธรรมศาสตร์จะแพ้ให้กับจุฬา
แต่ความตั้งใจที่จะผลักดันงานให้ดีขึ้นในปีถัดๆ ไปก็จะยังไม่จางหาย
ในปีนี้น่ะ ผมตั้งใจจะไปช่วยงานบอลปีนี้เต็มที่เลย
ตามติดเพื่อนสวัสดิการเก่าไปทำงานทุกอย่างที่มีให้ทำ
เรื่องจัดของ งานสวัสดิการ ทำตั้งแต่เช้าจรดเย็นๆ (ถึงมืดค่ำดึกดื่น)
ทำจนหอบ ให้รุ่นน้องจัดของ และเราเป็นคนเติมของที่ขาด
วิ่งขนของซะเหนื่อย
กลัวว่างานจัดของที่น้องๆ ตั้งใจทำจะสะดุด เพราะของขาด
พี่วิ่งใจแทบขาดแล้วน้องเอ๋ย แต่ไม่ค่อยเหนื่อยเลย
มันชื่นใจเมื่อทำงานเสร็จ
หลังงานทานข้าวกันก็ให้รุ่นน้องทานข้าวกันก่อน
และต้องทานกันทุกคนให้เรียบร้อย
ผมยังไม่ทานจนกว่าน้องจะทานเสร็จ ถึงจะอยากอาหารมากก็นะ
ช้อนหมดก็รีบไปซื้อกับเพื่อนให้ ดีนะเซเว่นมันเปิดทั้งคืน
ตกดึกก็นอนกับทุกคน หนาวจัดมาก หาที่ปรับอุณหภูมิไม่เจอ
แต่ก็ไม่ได้คิดจะปิดแอร์ เพราะกลัวสับคัทเอาท์แล้วไฟดับทั้งตึก
หนาวหน่อยก็พอทน แล้วก็ดันนอนไม่ค่อยหลับ
พอรุ่งสางก็ต้องแยกกับกลุ่มสวัสดิการแล้ว
อยากทำงานด้วยกันจนจบก็จริง
ผมตั้งใจจะขึ้นแสตนด์น่ะ
ขึ้นแล้วก็ขึ้นอีก งานแต่ละอย่างก็มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่ากันเลย
ตรงแสตนด์แปรอักษรนี่วิวดีที่สุดเลยที่จะมองแปรอักษรฝั่งตรงข้าม
ขาดทุนตรงไม่ได้เห็นของฝั่งตัวเองนี่แหละนะ
ปีแรกที่ได้ขึ้นไปแปรอักษรก็หลงขึ้นไปบนแสตนด์นั่นแหละ
จนเดี๋ยวนี้ยังอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าไม่ได้หลงขึ้นไปตอนนั้น
วันนี้จะยังต้องการขึ้นแสตนด์ไหม
งานแปรอักษรถ้าไม่สัมผัสกับมือก็คงอาจจะเห็นข้อดียากน่ะครับ
อย่างน้อยผมก็ถือเป็นเกียรติสูงสุดแล้ว
ที่อย่างน้อยเราได้เป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จ
งานนี้จะสำเร็จได้ด้วยความร่วมมือของทุกๆ คน
ขอบคุณสตาฟ์ทุกๆ ท่านมา ณ. ที่นี้ด้วยครับ
ถึงแม้จะผ่านงานพ้นไปแล้ว
ก็ยังคงเหลือไว้ด้วยความทรงจำที่ยากจะลืมเลือนตลอดไป
ปล. กลับมาเหนื่อยมากๆ เลย หลับเป็นตาย
กะว่าจะเขียนบล็อกตั้งแต่เช้าๆ ตื่นมาก็จะเย็นแล้ว
นี่ก็ตั้งใจเรียบเรียงเนื้อหามากๆ เลย
แล้วก็...
ผมนั่งตำแหน่งแสตนด์แถวหน้าสุดเลยนะ
มีใครเห็นบ้างไหมเอ่ย ?
ไว้ให้ว่างอีกซักพักแล้วคงจะอัพรูปสแตนด์ (ซึ่งมีแต่ของ มธ ลงบลอคอ่ะนะ อิอิ)
